Украина өз жерінің 590 шаршы шақырымын азат етті. Ресей жеңіліске ұшырап жатыр

Украина соғыстың логикасын қайта өзгертіп жатыр. Даңғаза мәлімдемелермен емес, теледидардағы парадтармен емес, Мәскеу өзіне жеңіс сызып беретін кремльдік карталармен емес. Нақты жердегі нәтижемен: 2026 жылдың басынан бері украиналық күштер шамамен 590 шаршы шақырым аумақты азат етті. Бұл туралы Владимир Зеленский 22 мамырдағы үндеуінде мәлімдеді. Бұл деректі Reuters пен украиналық БАҚ та келтірді.

Бұл санның маңызы тек көлемінде ғана емес. Ол ең басты нәрсені көрсетеді: Ресей армиясы енді сенімді түрде алға жылжып бара жатқан күшке ұқсамайды. Ол барған сайын батпаққа батып, қарқынын жоғалтып, орасан шығынға ұшырап, Украинаға өз еркін таңуға қабілетсіз армияға айналып барады.

Ресей шабуыл жасады, бірақ кері нәтиже алды

Кремль жылдар бойы ресейліктерге бір ғана ертегіні сатып келді: тағы аздап шыдаса, тағы бір серпіліс жасалса, тағы бір мобилизация өтсе — Украина «сынады». Бірақ соғыс кремльдік сценариймен жүрмеді. Украинаның қорғанысы құлайды деген үміттің орнына Мәскеу мүлде басқа көріністі көріп отыр: Украина майданды ұстап тұр, Ресейдің тылына соққы беріп жатыр, логистикасын бұзып жатыр және өз жерін біртіндеп қайтарып жатыр.

Reuters мәліметінше, украиналық әскерлер жыл басынан бері шамамен 600 шаршы шақырымға жуық аумақты азат еткен, ал Ресейдің шабуылы айтарлықтай баяулаған. Украиналық командирлердің бірі Андрей Билецкий соғыс бетбұрыс кезеңіне жақындап келе жатқанын, ал Ресей күштері қажығанын және ірі серпілістер жасауға қабілеті азайғанын айтқан.

Міне, Путиннің басты сәтсіздігі осы. Ресей соғысты шарт қоятын империя ретінде бастады. Ал қазір «әлемдегі екінші армия» Кремль бір кезде менсінбей, оңай олжа деп санаған елді неге жеңе алмай жатқанын түсіндіруге мәжбүр.

590 шаршы шақырым — бұл жай ғана аумақ емес. Бұл ауылдар, егістік алқаптары, жолдар, позициялар, биіктіктер, логистикалық тораптар. Бұл Ресей қанмен, артиллериямен және пропагандамен ұстап қалуға тырысқан кеңістік. Енді ол қайтадан Украина бақылауына өтіп жатыр.

Украина майданда ғана емес, соғыстың жүйке жүйесіне де соққы беріп жатыр

Ең маңыздысы, Украина енді тек майдан шебінде ғана әрекет етіп жатқан жоқ. Ол Ресейдің тылына барған сайын белсендірек соққы беріп жатыр: қоймаларға, базаларға, әуе қорғанысы жүйелеріне, мұнай инфрақұрылымына және жабдықтау бағыттарына шабуыл жасауда. Reuters украиналық дрон бөлімшелері майдан шебінен 30 шақырымнан 180 шақырымға дейінгі тереңдіктегі нысандарға соққы беріп жатқанын, ал мұндай операциялардың қарқыны 2026 жылдың ақпанынан бері бірнеше есе артқанын хабарлады.

Ресей үшін бұл сырт көзге көрінгеннен әлдеқайда қауіпті. Соғыс тек окоптағы сарбаздарға ғана сүйенбейді. Ол жанармайға, оқ-дәріге, жолдарға, теміржолға, байланысқа, техниканы жөндеуге және резервтерді жылдам жеткізу қабілетіне сүйенеді. Украина осы жүйеге соққы берген кезде Ресей армиясы тек адам күшінен ғана емес, басқару қабілетінен де айырыла бастайды.

Сондықтан Еуропада соғыс динамикасы Киевтің пайдасына өзгеріп келе жатқаны жиі айтыла бастады. ЕО-ның сыртқы саясат жөніндегі өкілі Кая Каллас 28 мамырда Ресей «артқа шегінген жағдайда» қалғанын, ал жағдай барған сайын Украинаның пайдасына қарай ауып бара жатқанын мәлімдеді.

Әрине, соғыс әлі аяқталған жоқ. Ресей Украинаның едәуір бөлігін әлі де оккупациялап отыр. Украинаның адам күші, қару-жарақ және әуе қорғанысы бойынша мәселелері де бар. Бірақ стратегиялық көрініс енді Кремльдің «Ресейдің сөзсіз жеңісі» туралы ертегісіне мүлде ұқсамайды. Керісінше, ол өзін тым жоғары бағалап, украин халқын төмен бағалаған империяның ұзаққа созылған жеңілісіне көбірек ұқсайды.

Путин әлемге Ресейдің шекараларды қайта сыза алатынын көрсеткісі келді. Бірақ нәтижесінде ол мүлде басқа нәрсені көрсетіп отыр: ядролық арсеналы бар алып елдің өзі өз үйін қорғап тұрған халыққа қарсы соғысса, батпаққа батып, қажып, басып алған жерінен айырыла бастайды.

590 шаршы шақырым — бұл соғыстың соңы емес. Бірақ бұл белгі. Украина сынған жоқ. Ресей жеңген жоқ. Кремль бұл соғысты созған сайын бір нәрсе айқынырақ көрінеді: Ресейдің жеңілісі енді жай ғана пропагандалық ұран емес. Ол барған сайын әскери шындыққа айналып келеді.