Пашинян Путиннің шегін көрсетті: бұл кездесуден кейін Арменияның Ресей ықпалынан шыға бастағаны анық болды

Никол Пашинян мен Владимир Путин арасындағы Мәскеудегі кездесу жай ғана дипломатиялық эпизод емес еді — бұл ескі қатынастар жүйесінің көз алдымызда сызат түскен сәті болды.

Армения ондаған жылдар бойы Ресейге терең тәуелді ел ретінде қабылданып келді. Қауіпсіздік, экономика, саяси үйлестіру — бәрі Мәскеудің айналасында құрылған. Бірақ осы кездесуде алғаш рет бұл модельдің енді жұмыс істемейтіні анық көрінді.

Пашинян өзін «кіші серіктес» ретінде емес, дербес ойыншы ретінде ұстады. Және оны барынша ашық түрде көрсетті.

Ол ішкі саясатқа қатысты қысымды қабылдамады. Атап айтқанда, Ресейшіл тұлғаларды қамаудан босатқаннан кейін оларды Армениядағы сайлауға қатыстыру мәселесі көтерілді. Жауап қатал болды: Ресей азаматтығы бар адамдарға сайлауға қатысуға автоматты түрде тыйым салынады. Бұл — армян саясаты енді Мәскеуге қарап қалыптаспайтынының тікелей белгісі.

Бірақ одан да маңыздысы — риторика болды. Пашинян іс жүзінде Путинді астарлы түрде әжуалады: Арменияда сөз бостандығы бар, әлеуметтік желілер жұмыс істейді және саяси тұтқындар жоқ екенін атап өтті. Дипломатиялық тілде бұл — жай мәлімдеме. Ал саяси тұрғыдан — жүйелер арасындағы айырмашылықты көрсету.

Дәл осы сәтте негізгі өзгеріс орын алды.

Путин күткен «басқарылуды» ала алмады. Әдеттегідей келісім болған жоқ. Тіпті шиеленісті жұмсартуға талпыныс та байқалмады. Оның орнына — шекараларды суық түрде белгілеу болды.

Маңыздысы: Ресей бұл теңдеуден жоғалып кеткен жоқ. Оның әлі де экономикалық және энергетикалық тетіктері бар. Бірақ алғаш рет олардың нәтиже беруге кепіл емес екені көрінді.

Мәселенің түйіні осында.

Пашинян Арменияның енді ескі ықпал вертикалының бөлігі болуға дайын емес екенін көрсетті. Батыс пен АҚШ-тың қолдауы бұл позицияны күшейтіп, Ереванға маневр жасауға мүмкіндік беріп отыр.

Егер барынша қатты айтсақ:

бұл — армяндардың Ресейге бағынбауға болатыны анық көрінген сәт.

Және дәл осы жағдай Путин үшін басты саяси жеңіліс ретінде көрінеді.

Өйткені геосаясатта жеңіліс пікірталаста емес.

Жеңіліс — бұрын бағынышты болғандардың тыңдамай қоюынан басталады.