The Economist: Украина бастаманы өз қолына алды. Жеңіс Украина жағында болады

Соғыс жаңа психологиялық әрі әскери кезеңге аяқ басты. Бұған дейін Мәскеу әлемге «Ресейдің шабуылы бәрібір тоқтамайды» деген түсінікті таңуға тырысса, қазір батыстық сарапшылардың өзі керісінше көріністі жиі айта бастады: Украина жай ғана қорғанып тұрған жоқ, соғыстың ережесін өзгерте бастады.

The Economist дерегінше, толық ауқымды соғыстың үш жылға жуық уақытында алғаш рет бастама Украинаның пайдасына ауысқандай көрінеді. Қиын қыстан кейін, украин қалалары мен энергетикалық инфрақұрылымы күн сайын дерлік дрондар мен зымырандардың шабуылына ұшырағанына қарамастан, Киев тек төтеп беріп қана қойған жоқ. Украина Ресейді соғыстың барлық бағытында барған сайын қымбат баға төлеуге мәжбүр етті.

Ресей көктемгі серпіліс күтті, бірақ украин жауабын алды

Ресейлік насихат үшін ең ауыр соққы — Кремль күткен көктемгі шабуылдың нәтиже бермеуі. Керісінше, The Economist-ке сілтеме жасаған Ukrinform мәліметінше, сәуір айында Ресей әскері 2024 жылдың тамызынан бері алғаш рет аумақтық таза шығынға ұшыраған. ISW карталарына негізделген бағалауға сәйкес, Ресей соңғы 30 күнде шамамен 113 шаршы шақырым аумаққа бақылауын жоғалтқан.

Бір қарағанда, 113 шаршы шақырым үлкен бетбұрыс сияқты көрінбеуі мүмкін. Бірақ бұл соғыс әлдеқашан тек километрмен өлшенбейді. Ол кім қарқын белгілеп отыр, кім қарсыласын жауап беруге мәжбүрлеп отыр, кім логистиканы бұзып отыр, кім тезірек үйреніп жатыр және әрбір жаңа күн үшін кім аздау құн төлеп жатыр деген өлшемдермен бағаланады.

Міне, дәл осы жерде Мәскеу үшін жағдай барған сайын күңгірттене түседі. Украина жергілікті қарсы шабуылдарды күшейтіп, орта қашықтықтағы соққыларды дамытып, Ресейдің тылына, қоймаларына, әуе қорғаныс жүйелеріне, байланыс желілеріне және әскери инфрақұрылымына соққы беріп жатыр. The Economist Ресей ай сайын шамамен 35 мың адамдық шығынға ұшырап отырғанын атап өтеді. Бұл қарқын Мәскеудің адам күшін толықтыру мүмкіндігінен асып түседі.

Бұл енді Ресей майданды жай ғана «адам тасқынымен» басып, Украина сынып қалады деп күте алатын соғыс емес. Әрбір жаңа шабуыл Ресей армиясы үшін қымбат, қанды және барған сайын нәтижесіз болып барады.

Дрондар Украинаның стратегиялық қысым құралына айналды

Ең маңызды өзгеріс тек майдан шебінде емес. Украина дрондарды стратегиялық қысым құралына айналдырып жатыр. The Economist-ке сілтеме жасаған жарияланымдарға сәйкес, Киев Ресей аумағының тереңіне жасалатын соққылардың ауқымын, қашықтығын және қарқынын арттырып келеді. Наурыз айында Украина алғаш рет алыс қашықтықтағы дрон шабуылдарының саны бойынша Ресейді басып озғаны айтылды. Ал украин шекарасынан шамамен 2000 шақырымға дейінгі қашықтықтағы нысандар тұрақты соққыларға ұшырай бастады.

Бұл соғыстың сипатын түбегейлі өзгертеді. Ресей ондаған жыл бойы өзінің «қол жетпейтін держава» екені туралы миф қалыптастырды. Кремль соғысты әрдайым бір жерде алыста, өзге қалаларда, өзге елдің жерінде, өзгенің есебінен жүретіндей қабылдап келді. Енді соғыс Ресейдің тылына жиі жетіп жатыр. Бұл енді жай символ емес, нақты әскери шындық.

Украина толық авиациялық басымдықсыз-ақ үлкен армияның логикасын бұзуға болатынын көрсетіп отыр. Жау күткен жерден емес, оған ең ауыр тиетін тұстан соққы жасауға болады. Қоймалар, аэродромдар, мұнай базалары, радарлар мен логистикалық тораптар алып, бірақ баяу қимылдайтын әскери машинаның әлсіз жеріне айналып жатыр.

Сондықтан қазіргі сәт өте маңызды. Украина жай ғана қорғанып жатқан жоқ. Ол Ресейді тұрақты қысым жағдайында өмір сүруге мәжбүрлеп отыр. Ресей армиясы бір мезгілде майданды ұстап тұруға, тылды қорғауға, өнеркәсіпті қалқалауға, логистиканы жамауға және қоғамға «әлемдегі екінші армияның» неге болашақ соғысына ілесе алмай жатқанын түсіндіруге мәжбүр.

Әрине, бұл әлі соғыстың соңы емес. Жеңіс бір сәтті аптадан немесе бір аналитикалық тақырыптан келмейді. Алда ауыр айлар бар. Украина үшін Батыстың көмегі, майданды ұстап тұру, дрондарда, байланыста, барлауда және әуе қорғанысында технологиялық артықшылықты сақтау аса маңызды болып қала береді. Бірақ стратегиялық мағына қазірдің өзінде көрініп тұр: Ресей енді сөзсіз алға жылжитын күш болып көрінбейді.

Украина өзін сындыруы тиіс болған соққыға төтеп берді. Қыстан аман өтті. Әскерін сақтап қалды. Өз технологияларын дамытты. Соғысты Ресейдің тылына жеткізді. Енді келесі соққы қайда болады деген сұрақты Мәскеу емес, Ресейдің өзі күтуге мәжбүр болып отыр.

Міне, басты бетбұрыс осы. Жеңіс ескі танкілері мен парадтары көп жақтың еншісіне тимейді. Жеңіс жылдам ойлайтын, дәл соққы жасайтын, тез үйренетін және өзінің еркіндікке құқығына көбірек сенетін халықтың жағында болады.

Жеңіс Украина жағында болады.